Według małego badania na ludziach opublikowanych przez Włochów w 2012 r. W czasopiśmie Research o sile i warunkowym badaniach Badania Badań Badawczych CLA
, którzy pobierają 6 G CLA dziennie, według małych badań ludzkich opublikowanych przez Włochów w 2012 r. W czasopiśmie Research Siły i Udyskiwania.
Według małych badań ludzkich opublikowanych przez Włochów w 2012 r. W Journal of site Strength and Conditing Research, którzy przyjmują 6 G CLA dziennie, syntezują więcej testosteronu.
Niedawno napisaliśmy o włoskim badaniu na zwierzętach, w którym myszy, które wykonywały codzienne ćwiczenia wytrzymałościowe o wysokiej intensywności syntetyzowały więcej testosteronu, gdy otrzymali CLA. Rok wcześniej ci sami autorzy opublikowali wyniki ludzkiego badania wpływu CLA na poziomy testosteronu.
W tym badaniu naukowcy przetestowali hipotezę, że suplementacja CLA indukuje komórki Leydiga w jądrach w celu wytworzenia większej ilości testosteronu. Publikacja opisuje badanie in vitro z wykorzystaniem komórek R2C Leydig od szczura. Im dłużej komórki są narażone na CLA w probówce, tym więcej wytwarzanych przez nich testosteron. a produkcja testosteronu zwiększyła się wyższe stężenie CLA.
Wyniki badania in vitro pokazano poniżej.
Następnie Włosi zwrócili uwagę na to, czy ludzie produkują więcej testosteronu, gdy otrzymują CLA. Naukowcy dali 10 wysoko wyszkolonych sportowców siłowych – średni wiek 27 – dzienna dawka 6 G CLA przez trzy tygodnie. Przed i po okresie suplementacji naukowcy dali badanym do treningu siłowego i przeanalizowali krew mężczyzn przed i po treningu.
W kolejnym okresie trzech tygodni mężczyźni otrzymali placebo.
Naukowcy nie zaobserwowali wpływu suplementacji CLA na stężenie estradiolu, kortyzolu lub SHBG. Odkryli jednak, że mężczyźni zsyntetyzowali więcej testosteronu po treningu w wyniku suplementacji CLA.
Włosi nie zaobserwowali żadnej zmiany siły lub składu ciała.
„Wyniki niniejszego badania pokazują, że CLA może mieć wpływ na syntezę testosteronu, chociaż tylko potencjalnie niewielki wzrost całkowitego testosteronu w porównaniu z placebo zaobserwowano u fizycznie aktywnych mężczyzn”, podli naukowcy. „Oznacza to, że CLA może być stosowane jako ergogeniczna pomoc w celu zwiększenia efektu anabolicznego walki z odpornością, ale potrzebne są dalsze badania w celu zrozumienia fizjologicznego znaczenia tego niewielkiego wpływu na testosteron”.
Wpływ sprzężonego kwasu linolowego na poziomy testosteronu in vitro i in vivo po ostrym wysiłku odporności.
Macaluso F, Morici G, Catanese P, Ardizzone NM, Marino Gammazza A, Bonsignore G, Lo Giudice G, Stampone T, Barone R, Farina F, Di Felice V.
Abstrakcyjny
Cele niniejszego badania polegały na zbadaniu wpływu sprzężonego suplementacji kwasu linolowego (CLA) na poziomy testosteronu in vitro na linii komórkowej pochodzącej z komórek Leydiga (R2C) i in vivo we krwi fizycznie aktywnych osób przed i po oporności Ćwiczenie. Komórki R2C in vitro traktowano różnymi stężeniami CLA (0-30? M) przez 24 i 48 godzin. Po leczeniu przetestowano media supernatantowe w celu ustalenia wydzielania testosteronu. CLA zwiększył wydzielanie testosteronu dopiero po 48 godzinach. In vivo 10 badanych męskich oporności, w podwójnie ślepej ślepej konstrukcji kontrolowanej placebo i badaniu crossovera, było losowo losowo przez 3 tygodnie 6 g · d? ¹ CLA lub placebo. Krew narysowano przed i po każdym ćwiczeniu oporowym, aby określić całkowite poziomy globuliny wiążące testosteron i hormony płciowe (SHBG). Nie zaobserwowano istotnych różnic dla całkowitego testosteronu lub SHBG PRE i po każdym ataku ćwiczeń oporowych; Chociaż po wysiłkach oporowych całkowity testosteron wzrósł umiarkowanie (wielkość efektu = umiarkowana), podczas gdy po suplementacji CLA nastąpił duży wzrost całkowitego testosteronu (wielkość efektu = duża). Suplementacja CLA wywołała wzrost poziomu testosteronu w komórkach Leydig in vitro po 48 godzinach, ale nie in vivo przed i po wysiłku oporowym. Odkrycia te sugerują, że suplementacja CLA może promować syntezę testosteronu poprzez szlak molekularny, który należy zbadać w przyszłości, chociaż efekt ten nie miał znaczenia anabolicznego w naszym modelu in vivo.
PMID: 22614148 [PubMed – indeksowany dla Medline]
Źródło: